Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] r. Z-ca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. – B. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B. – B. złożył wniosek o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego z Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta T. w przedmiocie skierowania Z. S. do domu pomocy społecznej.
Stosownie do postanowień art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 przywołanej powyżej ustawy. Po myśli wskazanego przepisu sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W rozpatrywanej sprawie, Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B. – B. wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego z Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta T. zatem, występuje w niej spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, a przepisy szczególne nie stanowią w tym zakresie inaczej. W tym stanie prawnym i faktycznym stosownie do treści cytowanego już art. 15 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, właściwym sądem administracyjnym do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego stosownie do postanowień art. 59 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.