Uzasadnienie
J.K. pismem z dnia 18 lipca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony możliwością zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, co może wywołać daleko idące konsekwencje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w internecie poprzez Centralną Bazę Orzeczeń Sądów Administracyjnych – "CBO"), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Wobec tego to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę jego wniosku.
Odnosząc się do treści wniosku należy wskazać, że wyłącznie powołanie się skarżącego na możliwe w przyszłości odebranie mu prawa jazdy, samo w sobie nie jest wystarczające do uznania wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący nie wykazał, by w sprawie zaszła którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast z akt sprawy nie wynika, by był on np. kierowcą zawodowym, a prawo jazdy było mu potrzebne do uzyskiwania dochodów. Nawet przyjmując hipotetcznie, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów możliwości zarobkowania skarżącego zostaną ograniczone, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (vide postanowienie NSA z dnia 19 maja 2010 roku, w sprawie o sygn. akt I OZ 360/10, dostępne w CBO). Utrata prawa jazdy nie może wywołać bezpośredniego zagrożenia dla egzystencji skarżącego i jego funkcjonowania.
W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało sprawę rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. jak w sentencji