Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015r. oddalił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W dniu 21 kwietnia 2015r. skarżący złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, gdyż jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. bez prawa do zasiłku. Zamieszkuje z matką, która uzyskuje dochód w kwocie 904,88 zł. M.K. oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Do wniosku dołączył zaświadczenie z dnia 16 kwietnia 2015r. Powiatowego Urzędu Pracy w S. potwierdzające rejestrację skarżącego od dnia 4 maja 2012 r. jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Stosownie do art. 245 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym obejmującym między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych oszczędności, ani łatwego do spieniężenia majątku. Zamieszkuje z matką, której jedyny dochód stanowi emerytura w wysokości 904,88 zł. Równocześnie z dołączonych do sprawy akt administracyjnych wynika, iż matka skarżącego jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym.
Mając tym samym na względzie powyższe okoliczności należy uznać, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na sfinansowanie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.