Uzasadnienie
Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., według którego wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości, siedzibę ma organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Ponadto zgodnie z treścią art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie N. B. określiła, że jej skarga dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] stwierdzającej, że skarżąca nie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu, wykonując pracę nakładczą w okresie od 1 listopada 2005 r. do 30 czerwca 2009 r.
Podkreślenia zatem wymagało, że oddział ZUS-u nie ma osobowości prawnej i wobec tego nie można przypisać mu statusu strony postępowania. Natomiast na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.), wyłącznie Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma osobowość prawną, a jego siedzibą jest miasto stołeczne W. Wobec tego Zakład Ubezpieczeń Społecznych został oznaczony przez Sąd jako organ, którego działanie stanowi przedmiot skargi.
Z uwagi na to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma siedzibę w W., na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.