Uzasadnienie
A. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ż. z dnia [...] nr [...] odmawiającą przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem w okresie od 1 maja 2015 r. do 30 września 2015 r.
Pismem procesowym z dnia 27 kwietnia 2016 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 29 kwietnia 2016 r. została wezwana do złożenia oświadczenia, czy cofa skargę z dnia 29 lipca 2015 r. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że podtrzymuje skargę.
W dniu 12 maja 2016 r. wpłynęło oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. cofnęła skargę powołując się na śmierć męża. Wobec powyższego nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.