Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. – B. utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. – B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania Pani J. L. pomocy w formie zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. – B. działając na podstawie art. art. 145a § 1 i art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowiło postępowanie zakończone wyżej opisaną decyzją ostateczną.
Następnie wskazany organ działając na podstawie art. 151 Kodeksu postępowania administracyjnego w dniu [...] decyzją nr [...] odmówił uchylenia powołanej na wstępie decyzji ostatecznej z dnia [...], Nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. – B. z dnia [...].
Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. L. podnosząc, że organ ustalił stan faktyczny w taki sposób aby uniknąć wypłacenia skarżącej zaległego zasiłku. Strona wskazała ponadto, iż stara się jedynie o zasiłek zaległy dlatego organ winien rozważyć kryterium dochodowe w oparciu o dane wynikające z wniosku złożonego kilka lat temu, a nie jak to uczynił organ – na dzień dzisiejszy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. – B. podtrzymało swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi z uwagi na niespełnienie przez skarżącą kryteriów kwalifikujących do otrzymania wnioskowanego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Zaskarżona decyzja podjęta została na skutek wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nowym w stosunku do postępowania prowadzonego w trybie zwykłym i zakończonego ostateczną decyzją. Zatem decyzja wydana w trybie art. 151 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie Kpa) zapada w pierwszej instancji. Oznacza to, że przysługuje od niej środek odwoławczy. Jeżeli zaś, jak w niniejszej sprawie, decyzję wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przysługuje od niej odwołanie, jednakże stosownie do art. 127 § 3 Kpa strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Takiego wniosku strona nie złożyła, lecz w związku z błędnym pouczeniem wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zatem przyjdzie stwierdzić, że skarga wniesiona została bez wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia. Natomiast błędne pouczenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie może rodzić dla strony negatywnych konsekwencji (art. 112 Kpa). Istnieje możliwość złożenia wniosku do organu o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa na zasadach i w terminie wskazanym w art. 58 § 1 i § 2 kpa.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.