Uzasadnienie
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 10 lipca 2014 r. W.P. zażądał przyznania prawa pomocy. Tego samego dnia skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku (druk "PPF"), w którym sprecyzował, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
Wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, obciążają go zaległości alimentacyjne, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości brutto 2.308,72 zł, która jednak podlega zajęciu w ramach prowadzonej egzekucji, w następstwie czego kwota netto tego świadczenia wynosi zaledwie 525,71 zł.
Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 18 lipca 2014 r.) skarżący nadesłał między innymi kopie przekazów pocztowych potwierdzających wysokość emerytury pobranej przezeń za trzy ostatnie miesiące, rozliczenie obrazujące jego zaległości z tytułu opłat za zamieszkiwany lokal (kwota zadłużenia 5.508,19 zł) oraz dokumenty potwierdzające wysokość czynszu i należności za energię elektryczną.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego będącego jednym ze świadczeń stanowiących formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W konsekwencji, skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a zatem jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawca został już o tym fakcie powiadomiony przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 15 lipca 2014 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku W.P. o ustanowienie adwokata należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i uskarża się na zły stan zdrowia. Nadesłane w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że obciążają go znaczne zaległości z tytułu opłat za zamieszkiwany lokal (vide: rozliczenie - karta nr 125 akt sprawy) i utrzymuje się z emerytury, w kwocie netto zaledwie 525,71 zł (patrz: przekazy pocztowe - karta nr 126 akt sprawy), która nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności bez uszczerbku dla jego koniecznych potrzeb życiowych.
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem fachowego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.