Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. na podstawie art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] wniesionego przez A sp. z o.o. z siedzibą w G. postanowił dokonać zwrotu części grzywny ściągniętej w celu przymuszenia pracodawcy A sp. z o.o. z siedzibą w G. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że na podstawie art. 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Okręgowy Inspektor Pracy w K. wyraził zgodę na dokonanie zwrotu części przedmiotowej grzywny. Organ egzekucyjny działając w ramach tzw. uznania administracyjnego i uwzględniając sytuację ekonomiczną zobowiązanego, jak również względy społeczne uznał zasadność zwrotu części ściągniętej grzywny.
Postanowienie opatrzono pouczeniem, że jest ono ostateczne i przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W skardze A sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zwrot ściągniętej w całości grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu [...] strona skarżąca podtrzymała skargę i wskazała na okoliczności przemawiające za zwrotem grzywny w całości. Pełnomocnik organu wniósł natomiast o odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność skargi na postanowienie wydane w trybie art.126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W art. 3 § 2 pkt 3 powołanej ustawy określono natomiast zakres kognicji sądu administracyjnego w odniesieniu do postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, poddając kontroli sądowej wyłącznie te postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W myśl art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny wydaje postanowienie, gdy wymieniona ustawa tak stanowi. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli powołana ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) tak stanowią.
Zgodnie z art. 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części. O zwrocie grzywny postanawia organ egzekucyjny. Państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia. Powołany przepis nie przewiduje zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu uiszczonej grzywny, dopuszczalność wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego nie wynika także z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że postanowienie wydane w oparciu o art.126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a zatem skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie (wniesioną na skutek błędnego pouczenia udzielonego stronie) uznać należy za niedopuszczalną.
Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne, a zatem należało orzec jak w sentencji postanowienia.