Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, S. B. w dniu 14 grudnia 2009 r. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą w podeszłym wieku, uskarża się na zły stan zdrowia i przebywa w domu pomocy społecznej ponosząc z tego tytułu stosowną odpłatność.
Wskazał również, iż nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Posiada natomiast dom o powierzchni [...] oraz "działkę gruntową" o powierzchni [...].
Miesięczny dochód netto wnioskodawcy zadeklarowany został w kwocie [...] uzyskiwanej przezeń z tytułu pobieranej [...].
Nadto, w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku (zarządzenie z dnia 23 grudnia 2009 r.) syn skarżącego - H. B., będący jego pełnomocnikiem w sprawie nadesłał pismo procesowe datowane na 27 stycznia 2010 r., w którym oświadczył, iż należąca do S. B. nieruchomość wymieniona w złożonym wniosku składa się z [...] "gruntu mieszkalnego", [...] gruntu rolnego oraz budynku, którego budowę rozpoczęto w roku [...] a nie ukończono do dzisiaj, i w którym znajduje się tylko jedna izba mieszkalna, bez dostępu do bieżącej wody i kanalizacji. Na potwierdzenie wywodów w powyższym zakresie przedłożono decyzję w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego na 2009 r. oraz kserokopię odpisu z księgi wieczystej. Dodano również, że w wyżej wymienionym budynku wnioskodawca zamieszkiwał przed umieszczeniem go w domu pomocy społecznej.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do niniejszego wniosku należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli zgodnie z art. 245 §2 cytowanej regulacji, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jest dla niego [...] w kwocie netto zaledwie [...] (patrz: zaświadczenie [...] stanowiące kartę nr 93 akt administracyjnych), co nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
W tym miejscu należy odnotować, że skarżący jest właścicielem nieruchomości, w skład której wchodzi grunt o powierzchni [...] oraz dom o powierzchni [...].
Pomimo to uznano jednak, że spełnia on przesłankę warunkującą zastosowanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Po pierwsze bowiem nie wydaje się, aby nieruchomość taka - zważywszy stan w jakim znajduje się rzeczony dom - dała się łatwo i szybko spieniężyć, po drugie - jest ona przedmiotem postępowania egzekucyjnego (vide: wzmianka w Dziale III księgi wieczystej, której kserokopia odpisu została nadesłana przez pełnomocnika strony), zaś po trzecie - nie sposób tracić z pola widzenia szczególnie trudnej sytuacji życiowej wnioskodawcy, który przebywa wszak w domu pomocy społecznej i jest osobą w podeszłym wieku ([...] lata), uskarżającą się na poważne schorzenia (patrz: dokumentacja medyczna stanowiąca karty nr 90-92 akt administracyjnych).
Mając na względzie zaprezentowany wyżej stan rzeczy przyjęto, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza jego możliwości płatnicze.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.