Uzasadnienie
Wraz ze skargą J.Ł. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie określiła, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz pełnoletnią, uczącą się córką, zamieszkuje w lokalu spółdzielczym lokatorskim o powierzchni 47,80 m2 i nie posiada żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Równocześnie zadeklarowała, że na miesięczny dochód jej rodziny, w kwocie netto 935 zł składa się wynagrodzenie uzyskiwane przez nią z tytułu umowy zlecenia, w wysokości 375 zł oraz pobierane przez jej męża zasiłki z pomocy społecznej, w kwocie ogółem 560 zł, z kolei wśród kosztów utrzymania wymieniła czynsz (220 zł), opłatę za gaz (70 zł) oraz koszty energii elektrycznej (karta przedpłacona).
Następnie, odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 12 września 2017 r.) strona nadesłała decyzję o przyznaniu jej zasiłku rodzinnego na córkę, w kwocie 135 zł, a także trzy decyzje o przyznaniu jej małżonkowi: zasiłku okresowego, w aktualnej kwocie 312,86 zł, dodatku mieszkaniowego, w wysokości 492,44 zł i dodatku energetycznego, w kwocie 15,68 zł. Przedstawiła również umowę zlecenie, w której określono wysokość przysługującego jej wynagrodzenia na 500 zł (brutto), zaświadczenie potwierdzające, iż jej pełnoletnia córka uczy się w Technikum, orzeczenie o zaliczeniu jej męża do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, a także dokumenty obrazujące ponoszone przez nią koszty z tytułu czynszu wraz z pozostałymi opłatami mieszkaniowymi i w ramach należności za gaz.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się natomiast do wniosku J.Ł. trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że skarżąca spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie jej żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty nadesłane przez nią w toku postępowania potwierdzają przy tym, że źródłem utrzymania jej gospodarstwa domowego jest wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia pobierane przez nią w kwocie brutto zaledwie 500 zł oraz świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe uznano, iż strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie pełnych kosztów postępowania, w tym uiszczenie należności, jakie wiążą się zazwyczaj z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, przekracza jej możliwości płatnicze i mogłoby narazić jej rodzinę na uszczerbek w koniecznych potrzebach życiowych.
Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.