Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. T.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [...]r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Z powyższego uprawnienia skarżąca nie skorzystała pomimo faktu, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia. Dlatego też skargę wniesioną na decyzję wydaną w pierwszej instancji należało uznać za niedopuszczalną.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przywołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.