Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Ś. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego PSP w P. z dnia [...] r. o przyznaniu S. L. odprawy [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. L. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez podwyższenie przyznanej mu odprawy do wysokości [...] uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny może rozpoznać tylko sprawy poddane jego kognicji. Jeżeli sprawa, której dotyczy skarga, nie należy do jego właściwości, to sąd administracyjny skargę odrzuca, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.). Tymczasem w niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja.
Mianowicie skarga dotyczy wysokości odprawy związanej ze [...] w Państwowej Straży Pożarnej. Jest to więc świadczenie, które zostało zaliczone w art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tj. Dz. U. Nr 96 z 2006 r., poz. 667, ze zm.) do świadczeń pieniężnych. Zgodnie zaś z art. 111a tej ustawy sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. Kwestia właściwości została więc jednoznacznie ustawowo uregulowana. Przypisanie właściwości sądowi powszechnemu – sądowi pracy oznacza wykluczenie takiej właściwości po stronie sądu administracyjnego. Błędne pouczenie o prawie do wniesienia skargi zamieszczone w zaskarżonej decyzji jest bezskuteczne.
O ile zatem skarżący uważa, że przyznano mu przedmiotową odprawę w [...], to ma prawo wystąpić z powództwem o zapłatę do właściwego sądu pracy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanego wyżej Prawa orzeczono, jak w sentencji.
su.