Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 11 października 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika skarżącego adwokata G.I., który zgłosił się do sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r. oddalił skargę. Aplikant adwokacki M.S. działająca z upoważnienia pełnomocnika skarżącego, w toku rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku zgłosiła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że przedmiotowe koszty nie zostały uiszczone w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne adwokata występującego przed sądem administracyjnym wynosi 240 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wnoszącym 23% daje to kwotę 295,20 zł.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wysokości jak w sentencji.