Uzasadnienie
W dniu 18 września 2017 r. M.K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że uskarża się na poważne problemy zdrowotne, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i uzyskuje dochód ze świadczeń z pomocy społecznej, w kwocie 201 zł miesięcznie.
Następnie, odpowiadając na wezwanie do uzupełniania danych ujętych we wniosku, skarżący nadesłał pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., potwierdzające, że decyzją wydaną w dniu [...]r. przyznano mu zasiłek stały na okres od 1 sierpnia 2017 r. do 31 sierpnia 2020 r., w kwocie 604 zł miesięcznie. Przedstawił także inne pismo tego Ośrodka z dnia 19 września 2017 r., z którego wynika, że toczy się postępowanie w sprawie przyznania mu dodatku mieszkaniowego.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi M.K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. i dlatego jego wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy, a jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2017 r. - karta nr 20 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie adwokata należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, jego trudną sytuację materialną i życiową potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych innych spraw z jego skargi, zarejestrowanych w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 1061/16 oraz IV SA/Gl 433/17, gdzie w przeszłości również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy. Z dokumentów tych wynika, że M.K. egzystuje w trudnych warunkach albowiem zamieszkuje w lokalu, w którym nie ma prądu ani gazu i nie uzyskiwał dochodów korzystając ze wsparcia brata swojej zmarłej matki (który opłaca to mieszkanie) oraz z pomocy społecznej.
Należy przy tym podkreślić, że ciężka sytuacja materialna wyżej wymienionego nie uległa w ostatnim okresie poprawie, na co wskazuje jednoznacznie fakt, iż w ubiegłym miesiącu wydana została decyzja o przyznaniu mu zasiłku stałego z pomocy społecznej, na okres trzech lat (vide: karta nr 26 akt niniejszej sprawy).
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.