Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...], wykonanym w dniu [...], a doręczonym w dniu [...], skarżący został wezwany do opłacenia skargi, a to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wpis w prawidłowej wysokości uiścił w dniu [...], a więc po terminie, który bezskutecznie upłynął w dniu [...]. Zatem przyjąć wypadło, iż nie uczynił zadość powyższemu zarządzeniu. W tej sytuacji skarga jako nieopłacona nie może zostać rozpoznana merytorycznie, natomiast podlega odrzuceniu. Na marginesie przyszło zważyć, iż zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z dnia [...], stąd skarga byłaby na tym etapie postępowania bezprzedmiotowa, natomiast skarżącemu służyło prawo skarżenia tego ostatniego rozstrzygnięcia.
Dlatego też, na podstawie art.220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało postanowić jak w sentencji.