Uzasadnienie
H. S. wnioskiem z dnia 18 maja 2014 r. (złożonym na urzędowym formularzu "PPF") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że uzyskuje żadnego dochodu, gdyż nie pracuje, nie ma ustalonego prawa do świadczeń rentowych ani też nie korzysta z pomocy społecznej i utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych. Jednocześnie skarżący oświadczył, że jest współwłaścicielem (udział wynoszący ½) domu wraz z posesją o powierzchni 7 ar, a nadto posiada działkę budowlaną o powierzchni około 3 ar i mieszkanie o powierzchni 44 m2. Powołał się przy tym na informacje dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został pozytywnie rozpoznany przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący domagał się we wniosku ustanowienia adwokata i w tym kontekście uznano, że spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń, które zawarł we wniosku wynika bowiem, że jest on osobą ubogą, nie posiada żądnego wartościowego majątku ani nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych oraz z pomocy instytucji charytatywnej. Informacje te stanowiły podstawę wcześniejszego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, a nie ma podstaw do uznania, że ta sytuacja uległa zmianie.
Wobec powyższego należało przyjąć, że H.S. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.