Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] A.K., działający jako opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionej Z.K. (vide: zaświadczenie Sądu Rejonowego w S. z dnia [...], sygn. akt [...] - karta nr 13 akt niniejszej sprawy) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...], nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S., mocą której organ ten zmienił decyzję własną z dnia [...], nr [...], ustalającą odpłatność za pobyt Z.K. w Domu Pomocy Społecznej w C., w ten sposób, że na [...] ustalił tę odpłatność wobec wyżej wymienionej, w wysokości [...] zł.
Następnie, to jest w odpowiedzi na zawiadomienie o rozprawie, opiekun prawny skarżącej nadał do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w treści którego oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Wywiódł bowiem, że wobec faktu, iż zobowiązanie stanowiące przedmiot sporu zostało w całości uregulowane, nie ma - w jego ocenie - potrzeby dalszego popierania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W treści pisma procesowego z dnia [...] A.K. oświadczył wyraźnie, iż cofa skargę, którą wniósł w imieniu swojej podopiecznej. Ponieważ przy tym w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania działając na podstawie art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy.