Uzasadnienie
W dniu 22 lutego 2017 r. A. F.złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W treści tego formularza oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Posiada natomiast mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 39,58 m2 udział wynoszący 1/6 w innym mieszkaniu o powierzchni 57,06 m2 oraz udziały wynoszące odpowiednio 1/2 i 1/6 w dwóch garażach. W tym miejscu skarżący podkreślił, że jedno z powyższych mieszkań oraz jeden garaż zostały zajęte przez komornika w związku z zadłużeniem tego lokalu na kwotę 7.652,89 zł.
Skarżący dodał, iż gospodaruje samotnie i uzyskuje dochód z tytułu zasiłku okresowego z pomocy społecznej (210,60 zł) oraz dodatku mieszkaniowego (201,50 zł), a nadto korzysta z pomocy rodziny uzyskując w tym zakresie 150 zł miesięcznie z przeznaczeniem na żywność. Do wniosku wyżej wymieniony dołączył kopie decyzji administracyjnych, na mocy których przyznano mu zasiłek okresowy i dodatek mieszkaniowy, kartotekę księgową potwierdzającą zadłużenie zamieszkiwanego przezeń lokalu na kwotę 7.652,89 zł, a także dokumenty potwierdzające wysokość obciążających go kosztów z tytułu czynszu oraz opłat za energię elektryczną i gaz.
Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto nadto pod uwagę ustalenia dokonane w zakresie innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 575/15, gdzie A. F. w przeszłości również ubiegał się o prawo pomocy. Uwzględniono mianowicie jego oświadczenia o tym, iż sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym bratem, który udziela mu wsparcia na wyżywienie w rozmiarze 150 zł miesięcznie oraz zaświadczenie ZUS potwierdzające, że jego brat utrzymuje się z renty w wysokości netto 648,40 zł, jak również złożone przez skarżącego wyjaśnienia, iż jego małżonka nie zamieszkuje aktualnie z nim lecz ze swą matką, którą się opiekuje (koresponduje to z informacją ujęta w "zawiadomieniu o zmianie wysokości opłat" - karta nr 30 akt niniejszej sprawy, gdzie wskazano, że w lokalu zamieszkałym przez skarżącego przebywa tylko jedna osoba).
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony (w odniesieniu do wykazanych we wniosku nieruchomości jest współwłaścicielem, w przypadku dwóch jego udział wynosi tylko 1/6, a poza tym - jak oświadczył - część z nich została zajęta w ramach egzekucji komorniczej). Równocześnie - co potwierdzają przedłożone przezeń dokumenty źródłowe, obciąża go wysokie zadłużenie, zaś jedynym źródłem dochodu są dlań świadczenia z zakresu pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek okresowy (210,60 zł) i dodatek mieszkaniowy (201,50 zł), do czego dochodzi wsparcie finansowe od niepełnosprawnego brata (150 zł).
W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.