Uzasadnienie
T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r., nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późń. zm., zwanej dalej p.p.s.a), uchyliło wskazaną wyżej decyzję własną oraz decyzję wydaną przez organ I instancji z dnia [...]r. oraz przyznało T.G. świadczenie wychowawcze na dziecko O.G. w kwocie 500 zł miesięcznie na okres od 1.04.2016 r. do 30.09.2017 r.
Na wezwanie sądu z dnia 29 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. poinformowało, że T.G. nie wniósł skargi na decyzję organu z dnia [...]r. (k. 30 akt sądowoadministracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uczyniło zadość żądaniu skarżącego i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi jak również poprzedzającą go decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast nowa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nie została zakwestionowana (k. 30 akt).
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.