Uzasadnienie
UZASADNIENIA
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I.M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przywracającej status studenta.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika skarżącej T.M.
Pismem z dnia 29 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje w sprawach, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, jednakże zażalenie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 P.p.s.a.)
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego T.M. otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym środku odwoławczym, którym jest zażalenie oraz o zasadach jego wnoszenia. Pomimo tego złożył zażalenie sporządzone i podpisane przez niego z informacją, że "zażalenie sporządził adwokat T.M.". Należy podkreślić, że zażalenie na postanowienie z 14 listopada 2016 r. powinno być sporządzone przez osobę będącą adwokatem lub radcą prawnym, która jest wpisana na listę adwokatów lub radców prawnych oraz wykonywała ten zawód. Tymczasem, jak wynika z danych zawartych na stronie internetowej www.rejestradwokatów.pl, zawierającej wykaz adwokatów, T.M. uzyskał w dniu 10 sierpnia 2011 r. wpis na listę adwokatów, jednakże nie wykonuje zawodu. T.M. składając zażalenie nie udokumentował w dalszym ciągu posiadania uprawnień do wykonywania zawodu adwokata.
Tym samym zważyć należy, że zażalenie z dnia 29 listopada 2016 r. zostało sporządzone przez pełnomocnika, który nie był uprawniony do jego sporządzenia, co czyni je niedopuszczalnym z mocy ustawy.
Wobec powyższego zażalenie musiało zostać odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji.