Uzasadnienie
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach wpłynęła skarga M. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 1 k.p.a. w związku z art. 59 i art. 53 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze. zm.) albowiem strona skarżąca zmarła, a wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu było niemożliwe.
Zarządzeniem z dnia [...] r. Przewodniczący zwrócił się do żony skarżącego G.O. o złożenie oświadczenia, czy jako następca prawny przystępuje i podtrzymuje skargę w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że do sprawy nie przystępuje.
Jak się okazało w toku dalszych czynności G.O. zmarła w dniu [...] r. (odpis skrócony aktu zgonu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 130 § 1 ppsa. Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
W rozpoznawanej sprawie skarżący M. O. skutecznie zainicjował postępowanie sądowoadministracyjne, a wniesiona przez niego skarga nie była obarczona przeszkodami natury formalnej. Jednakże w toku postępowania skarżący zmarł. Mając na względzie charakter rozpoznawanej sprawy zarządzeniem z dnia [...]r. zwrócono się do małżonki skarżącego G. O. do złożenia oświadczenia, czy przystępuje do zawisłego przed tut Sądem postępowania i czy podtrzymuje skargę. W toku dalszych czynności Sąd powziął informację, że G.O. również zmarła, co zostało później potwierdzone doręczonym odpisem aktu zgonu.
W tej sytuacji wobec braku następcy prawnego na podstawie 130 § 1 ppsa. należało orzec jak w sentencji postanowienia.