Uzasadnienie
Zastępca Kierownika Oddziału do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego [...] Urzędu Wojewódzkiego działający z upoważnienia Wojewody [...] postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], zawiesił z urzędu postępowanie dotyczące ustalenia B.P. (dalej: "skarżąca") prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko O.O. w okresie od 1 października 2017r. do 31 października 2017r.
W podstawie prawnej organ I instancji powołał się na regulacje zawarte w art. art. 97 § 1 pkt 4, art. 123 ustawy z dnia 14.06.1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. 2017 poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a."), art. 11, art. 13 oraz art.16 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci z dnia 11 lutego 2016r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1952 ze zm.) oraz z art. 1 lit. z, art. 67, art. 68 ust. la, ust. 2 i ust. 3 (a) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29.04.2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. (WE)L 166/1 z dnia 30.04.2004 r. ze zm.), art. 60 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 987/2009 z dnia 16.09.2009 r. dotyczącego wykonywania Rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz.(WE)L 284/1 z 30.10.2009 r. ze zm.).
Uzasadniając swoje stanowisko podał, że w dniu 10 października 2017 r. skarżąca podjęła zatrudnienie a w dniach od 1- 9 października 2017 r. nie pracowała, natomiast ojciec dziecka przebywa na terenie [...]. Z uwagi na brak informacji, czy ojciec dziecka pobiera świadczenia na dziecko organ I instancji wystąpił do instytucji właściwej w sprawie świadczeń rodzinnych na terenie [...] celem ustalenia, czy istnieją uprawnienia do zagranicznych świadczeń rodzinnych na podstawie przepisów wspólnotowych. Postępowanie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym w niniejszej sprawie jest posiadanie przez ojca dziecka uprawnień do świadczeń rodzinnych na terenie [...].
W zażaleniu od wskazanego powyżej postanowienia skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z postępowania prowadzonego przez organ I instancji, w szczególności z braku skuteczności w otrzymaniu zaświadczenia od właściwej instytucji na terenie [...]. Do zażalenia dołączyła dokument w języku [...] z którego ma wynikać, że ojciec dziecka nie pobiera świadczeń rodzinnych na terenie [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium przytoczyło art. 97 § 1 k.p.a. w którym wymienione są przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania przez organ z urzędu.
W dalszej kolejności powołało się na art. 59 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 987/2009 w którym stwierdzono, iż w przypadku gdy w danym miesiącu kalendarzowym zmienia się mające zastosowanie ustawodawstwo lub kompetencja do przyznawania świadczeń rodzinnych między państwami członkowskimi, bez względu na terminy płatności świadczeń rodzinnych przewidziane w ustawodawstwie tych państw członkowskich instytucja, która wypłaciła świadczenia rodzinne na podstawie ustawodawstwa, zgodnie z którym przyznano te świadczenia na początku tego miesiąca, wypłaca je do końca danego miesiąca. Wystąpienie Wojewody [...] do właściwej instytucji [...] z zapytaniem czy istnieją uprawnienia do zagranicznych świadczeń rodzinnych na dziecko na podstawie przepisów wspólnotowych stanowi przesłankę zawieszenia postępowania o której mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a., czyli sytuację w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Organ wyjaśnił, że przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej zawartych w zażaleniu, że z dołączonego do zażalenia dokumentu wynika że ojciec dziecka nie pobiera na terenie [...] świadczeń rodzinnych, Kolegium wskazało art. 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 931), zgodnie z którym wszelkie oświadczenia woli, podania i inne pisma składane organom powinny być w języku polskim. Wprawdzie wskazana powyżej regulacja art. 5 ustawy o języku polskim nie wyklucza posłużenia się w postępowaniu administracyjnym dokumentem sporządzonym w języku obcym, ale warunkiem nadania mocy dowodowej takiemu dokumentowi jest dokonanie jego tłumaczenia na język polski. Z tych przyczyn w ocenie Kolegium zawieszenie postępowania jest w pełni uzasadnione,
W skardze z dnia 13 sierpnia 2018 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciami wydanymi w jej sprawie, jej zdaniem spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa do świadczenia wychowawczego, bowiem ojciec dziecka co prawda mieszka za granicą, ale nie otrzymuje żadnych świadczeń na dziecko.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]r. [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie skarżącej, bowiem wpłynęła dokumentacja z właściwej instytucji zagranicznej (k. 86-87 akt administracyjnych).
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 13 grudnia 2018 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne – jeśli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie żadna z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną nie wystąpiła.
Wobec tego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postępowanie sądowe umorzyć.