Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2017 r. M. D.złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego.
Skarżący powołał się na skomplikowany, jego zdaniem, charakter sprawy oraz na trudną sytuację materialną oświadczając, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza spółdzielczym własnościowym prawem do kawalerki o powierzchni 20,70 m2) i utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego, w kwocie 153 zł oraz z zasiłku stałego z pomocy społecznej, w wysokości 350,19 zł. Nadto zadeklarował, iż pobiera dodatek mieszkaniowy, w związku z czym w ramach czynszu uiszcza tylko 30 % należności z tego tytułu, wynoszącej około 230 zł. Dodał też, że obciążają go zaległości płatnicze, w związku z czym odcięto mu dopływ gazu do mieszkania oraz zaznaczył, że korzysta z pomocy udzielanej przez pozarządowe organizacje charytatywne.
Do wniosku strona dołączyła kopię decyzji administracyjnej, na mocy której przyznano jej zasiłek pielęgnacyjny.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku M. D. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jego niewątpliwie trudną sytuację materialną potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy, z których wynika, że jest osobą schorowaną i jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek pielęgnacyjny, dodatek mieszkaniowy, zasiłek stały i zasiłki celowe (vide: dołączone do tych akt decyzje o przyznaniu wymienionych świadczeń oraz aktualizacja wywiadu środowiskowego z dnia 2 czerwca 2016 r.). Równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta mogła ulec w międzyczasie poprawie.
Mając na uwadze powyższe uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.