Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Kongresu A na uchwałę Rady Miasta R. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie referendum lokalnego. Orzeczenie to zostało doręczone wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o skardze kasacyjnej, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej na jej wniosek w dniu 31 grudnia 2012r. (k. 108 i 109).
Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik strony skarżącej wniósł na powyższe orzeczenie skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wyżej wskazaną skargę kasacyjną z uwagi na jej złożenie po terminie wynikającym z regulacji art. 20 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U Nr 88, poz. 985 ze zm.).
Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 lutego 2013 r.
Pismem nadanym w dniu 5 marca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od opisanego na wstępie wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w chwili otrzymania pouczenia o terminie wniesienia skargi kasacyjnej strona skarżąca nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Składając więc skargę kasacyjną skarżący kierowali się pouczeniem Sądu zatem nie sposób uznać, że ponoszą oni winę w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wówczas, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. złożenie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.
Natomiast w myśl postanowień art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że o przekroczeniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej dowiedział się z treści postanowienia Sądu odrzucającego tą skargę, a więc w dniu 26 lutego 2013 r.
Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić bowiem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu minęła w dniu zgłoszenia się strony skarżącej do profesjonalnego pełnomocnika. Do tego bowiem dnia strona skarżąca przekonana była, że zgodnie z pouczeniem Sądu skargę kasacyjną należy wnieść w terminie trzydziestodniowym. Zatem to w momencie zgłoszenia się do profesjonalnego pełnomocnika, który winien znać prawidłowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu upłynęła najpóźniej w dniu 25 stycznia 2013 r., a więc w dacie udzielenia przez stronę skarżącą pełnomocnictwa adwokatowi. Od tej zatem daty należy liczyć siedmiodniowy termin w którym należało złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie do dnia udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi strona skarżąca nie miała świadomości uchybienia terminowi z uwagi na błędne pouczenie Sądu o sposobie oraz terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Jednakże fakt ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika implikuje konieczność uznania, że pełnomocnik ten winien znać właściwy termin, w którym należało złożyć skargę kasacyjną oraz winien mieć świadomość jego uchybienia. Zatem trudno uznać, że adwokat ten w istocie dowiedział się o uchybieniu terminu dopiero z treści postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Już bowiem podczas sporządzania tego środka zaskarżenia pełnomocnik musiał znać treść przepisów stanowiących podstawę zaskarżanego orzeczenia, a więc również szczególne unormowania związane z terminem złożenia skargi kasacyjnej od tego wyroku. Więc już w dniu 28 stycznia 2013 r., w dacie złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik ten winien zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu.
W tej sytuacji wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 5 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) jest wnioskiem spóźnionym. Natomiast po myśli art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Dodać należy, iż w sytuacji spóźnienia wniosku o przywrócenie terminu bez znaczenia dla jego rozpoznania pozostają wskazane we wniosku okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych, na mocy art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.