Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...], A w Ż. reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata Ł.S., wniosła skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...], Nr [...].
Następnie, to jest w dniu [...] (w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...]), wskazany wyżej adwokat złożył pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej udzielone w dniu [...] przez Kanclerza - dr H. S. Wezwaniem z dnia [...], wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 listopada 2010 r. zwrócono się do adwokata Ł.S. o uzupełnienie braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że osoba podpisana pod pełnomocnictwem z dnia [...] jest uprawniona do reprezentowania A w Ż. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczenie rzeczonego wezwania z dnia [...] nastąpiło w dniu [...]. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem [...] pełnomocnik strony nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Przepis art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie przy tym do art. 46 §3 cytowanej regulacji, do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Równocześnie, z mocy art. 37 §1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis.
Pełnomocnictwo z wyjątkami, o których mowa w art. 35 §3 i art. 38 p.p.s.a., powinno być osobiście podpisane przez mocodawcę, chyba że zachodzi przypadek udzielenia go ustnie (na posiedzeniu sądu, po myśli art. 37 §2 p.p.s.a.). Z mocy art. 28 p.p.s.a., w odniesieniu do osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych, mających zdolność sądową, pełnomocnictwo podpisują osoby pełniące funkcje organów w takich jednostkach lub upoważnione do ich reprezentowania, zgodnie z przepisami regulującymi sposób działania takich jednostek.
Przedstawienie przez stronę skarżącą dokumentu potwierdzającego prawo do udzielenia pełnomocnictwa stanowi warunek wykazania niewadliwości tego aktu, zaś obowiązek wykazania możliwości do umocowania spoczywa na stronie. Istotą pełnomocnictwa jest bowiem upoważnienie do wykonywania części uprawnień posiadanych przez mocodawcę. Jak przy tym podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03 (publ.: OSNC 2005, nr 1, poz. 6), pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. Dokument ten należy zatem traktować jako część składową pełnomocnictwa (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I GSK 1066/2006, publ.: ONSAiWSA 2007/2/32).
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że skarga w niniejszej sprawie nie czyni zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, jako że nie dołączono do niej dokumentu wykazującego umocowanie osoby podpisanej pod pełnomocnictwem do jego udzielenia w imieniu strony skarżącej. Tym samym zachodziła podstawa do wezwania pełnomocnika strony o uzupełnienie braków formalnych skargi w omawianym zakresie.
Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie i dlatego skargę należało odrzucić działając na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i §3 p.p.s.a.