Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. pełnomocnik Województwa [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające nieważność w części uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...]r. w sprawie nadania Statutu Wojewódzkiemu Funduszowi A w K. W skardze został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Zdaniem pełnomocnika brak legitymacji do wydania przez Radę Nadzorczą i Zarząd Funduszu regulaminu uniemożliwia wykonywanie pracy przez organy.
Ponadto stwierdzenie w rozstrzygnięciu nadzorczym nieważności § 11 ust. 1 Statutu w zakresie wyrazów "z zastrzeżeniem ust. 2" i § 11 ust. 2 Statutu, jako niezgodnej z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP oraz art. 400p i art. 400f ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska powoduje brak możliwości podejmowania niebudzących wątpliwości uchwał przez organy Funduszu i do chwili prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego każda uchwała organu może zostać podważona, w szczególności w zakresie umów dotacyjnych, oświadczeń dotyczących promes udzielenia dotacji lub umów pożyczek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy wskazać, że ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. 2016 r., poz. 486) w art. 82a ust. 1 stanowi, że stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu samorządu województwa wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Jednocześnie zgodnie z art. 86 ust. 4 tej ustawy rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne po upływie terminu przewidzianego na wniesienie skargi albo z dniem oddalenia skargi lub odrzucenia jej przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt I OZ 860/15 podkreślił, że rozstrzygnięcie nadzorcze wywołuje skutki prawne w postaci wyeliminowania z obrotu wadliwego aktu organu samorządowego z mocą wsteczną (od dnia wydania), dopiero z momentem, kiedy stało się prawomocne w wyniku upływu terminu do jego zaskarżenia bądź też oddalenia lub odrzucenia skargi na to rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny. Nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze nie wywołuje zatem skutków, których wystąpienie należałoby wstrzymać do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. Ponadto uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego niweczyłoby skutki rozwiązania zawartego w art. 82a ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, który ma charakter bezwzględnie obowiązujący.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 82a ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, orzekł jak w sentencji postanowienia.