Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rodziny zastępczej.
Na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. występujący za skarżącego Prokurator Apelacyjny w K. oświadczył, że cofa skargę, albowiem decyzja organu nie narusza prawa.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "P.p.s.a.":, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże może on uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, dlatego też cofnięcie skargi przez skarżącego było skuteczne i Sąd jest nim związany.
W tej sytuacji na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy wskazać, że wniosek pełnomocnika organu o zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego, nie mógł być uwzględniony, bowiem zgodnie z art. 200 P.p.s.a. prawo do żądania zwrotu poniesionych niezbędnych kosztów postępowania przysługuje wyłącznie skarżącemu.