Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną na rzecz strony postępowania administracyjnego – K. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy część decyzji Kierownika Terenowego Punktu Pomocy Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. nr [...], dotyczącą odmowy przyznania świadczenia w postaci zasiłku celowego na dofinansowanie żywności oraz uchyliło tą jej część, która odmawiała przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie do środków czystości i w tym zakresie umorzyło postępowanie organu I instancji.
Skargę na tą decyzję wniosła U. B. - żona K. B., domagając się jej uchylenia w całości.
Pismem Sądu z dnia [...] r. U. B. została zobowiązana do oświadczenia się, czy skargę wniosła w imieniu własnym, czy też jako pełnomocnik K. B., w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem uznania, że skarga została złożona w jej imieniu. Nadto została pouczona o możliwości udzielenia jej przez męża – K. B. umocowania do reprezentowania go w postępowaniu przed tut. Sądem.
W odpowiedzi na wezwanie U. B. przedłożyła pełnomocnictwo podpisane przez siebie w dniu [...] r. i upoważniające K. B. do reprezentowania jej w postępowaniu przed Sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Charakterystyczną cechą postępowania sądowoadministracyjnego jest jego kontradyktoryjny charakter.
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty – stronę skarżącą (żądającą udzielenia ochrony prawnej) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia tego żądania. Ponadto w oparciu o art. 50 § 2 tej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie skarga została złożona przez osobę nie będącą stroną postępowania, której ustawy nie przyznają prawa do jej wniesienia. Stało się tak pomimo prawidłowego wezwania Sądu z dnia [...] r. i zawartego w jego treści pouczenia w kwestii możliwości udzielenia pełnomocnictwa przez stronę na rzecz żony U. B..
Złożone do Sądu pełnomocnictwo z dnia [...] r. nie umocowało U. B. do reprezentowania strony postępowania – K. B.. Tym samym skargę wniosła osoba nie mająca pełnomocnictwa.
U. B. złożyła bowiem skargę w imieniu własnym, jako osoba nie biorąca udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...], czyli nie mająca uprawnienia do jej zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy skargę wniesioną przez osobę nie uprawnioną i nie mającą pełnomocnictwa należało uznać za niedopuszczalną.
Dlatego na podstawie 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.