Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie fachowego pełnomocnika (k. 40). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedyny jego dochód stanowi świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 520 zł, w związku ze sprawowaniem opieki nad przyrodnim bratem. Nadto podał, że mieszka u znajomego w D. i partycypuje w kosztach utrzymania zajmowanego lokalu (gaz 25 zł, prąd 50 zł, woda 25 zł). Dodatkowo miesięcznie ponosi koszty dojazdów do brata mieszkającego w C. (150 zł), nad którym sprawuje opiekę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącego wynika jednoznacznie, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym stałym źródłem jego utrzymania jest świadczenie pielęgnacyjne z pomocy społecznej w kwocie 520 zł (decyzja Prezydenta Miasta D. z dnia [...] nr[...], której kserokopia znajduje się w aktach sprawy – k. 42). Mając tym samym na względzie wysokość uzasadnionych kosztów utrzymania należy uznać, iż nie jest to suma wystarczająca na poczynienie oszczędności wystarczających na sfinansowanie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.