Postanowienie WSA w Gliwicach z 19 stycznia 2009 r., IV SA/Gl 902/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Małgorzata Walentek przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo, w którym J. K. podała, że zaskarża decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] Nr [...] w sprawie przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej dla jej syna M. K. W związku z tym, iż skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a), Sąd w dniu [...] przesłał skargę organowi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśniło, że od wskazanej w skardze decyzji strona skarżąca wniosła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w wyniku czego Kolegium wydało decyzję z dnia [...] Nr [...], którą utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] Nr [...]. Wskazano również, że decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...].

W dniu [...] Sąd wezwał skarżącą w zakreślonym terminie do wskazania czy przedmiotem skargi jest wskazana w jej treści decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...], czy decyzja tego organu z dnia [...] Nr [...]– pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] Nr [...]. Skarżąca na wezwanie odpowiedzi nie udzieliła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1), przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy przewidziany w ustawie (§2). Z brzmienia tego przepisu wynika, że przedmiotem zaskarżenia może być rozstrzygnięcie, które kończy postępowanie administracyjne uruchomione wniesieniem środka zaskarżania, jeżeli taki środek służył stronie.

W niniejszej sprawie J. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...]. Od powyższej decyzji, zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt sprawy wynika, iż wniosek taki został przez skarżącą wniesiony. Po jego rozpatrzeniu decyzją z dnia [...] Nr [...] Kolegium utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] a zatem od tej decyzji stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi. Wniesienie skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] wydaną w pierwszej instancji jest zatem niedopuszczalne. Natomiast stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Przyszło natomiast zauważyć, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej, zgodnie ze znajdującym się na nim oznaczeniem, decyzję z dnia [...] Nr [...] wynika, że została ona skierowana (adresowana) do T. K. i jemu doręczona w dniu [...] Tymczasem w aktach administracyjnych brak jest dokumentu wskazującego na udzielenie przez stronę pełnomocnictwa T. K. do działania w jej imieniu. T. K. nie występował w tej sprawie również jako strona postępowania. Wobec tego skierowanie pisma do osoby niebędącej pełnomocnikiem strony postępowania i doręczenie go tej osobie, nawet choćby była ona członkiem rodziny strony, nie może być uznane za doręczenie zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. Doręczenie pisma dokonane niezgodnie z przepisem art. 40 k.p.a. jest bezskuteczne. Tylko prawidłowo dokonane doręczenie stanowi równocześnie zdarzenie, od którego rozpoczyna się bieg terminów do dokonania czynności procesowych, również bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powinno zatem dokonać prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] a czynność ta otworzy następnie drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.