Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r., tutejszy Sąd oddalił skargę na ww. decyzję.
Skarżąc złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, skarżący stwierdził,że jest osobą niepełnosprawną ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Strona pozostaje na zasiłku socjalnym i mieszka w domu pomocy społecznej – nie posiada żadnych innych dochodów, ani środków.
Regularny, miesięczny dochód skarżącego zamyka się w kwocie około 140 zł – od zasiłku socjalnego odjęte jest około 70 % tego świadczenia jako opłata kosztów pobytu w domu pomocy społecznej.
Wnioskodawca oświadczył, że ponosi jednocześnie koszty leczenia w kwocie – średnio 100 zł, w zależności od zapisanych leków.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, przyjąć należało, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W tym stanie rzeczy, odnosząc się do wniosku P. S., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stwierdzić należy, że skarżący w sposób dostatecznie jasny wykazał swoją aktualną sytuację majątkową. Jego oświadczenia zawarte na druku urzędowego formularza PPF znalazły potwierdzenie w materiałach znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, aby dane te uległy w ostatnim czasie zmianie, a ściślej, aby jego sytuacja majątkowa poprawiła się.
Z oświadczeń skarżącego, znajdujących potwierdzenie w aktach administracyjnych wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą trwale niepełnosprawną, a środki pieniężne, którymi dysponuje w rzeczywistości nie umożliwiają dokonania jakichkolwiek oszczędności. W efekcie nie stać go z pewnością na ustanowienie adwokata z wyboru.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.