Uzasadnienie
Stowarzyszenie A wniosło wraz z J. A. skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. o odmowie zmiany decyzji z dnia [...] r. odmawiającej przyznania J. A. uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. z 1996 r. Nr 87 poz. 395 z późn. zm.).
Przedmiotową decyzję wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, doręczono skarżącej w dniu [...] r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przedmiotem skargi wniesionej przez J. A. i Stowarzyszenie A w dniu [...] r., była decyzja z dnia [...] r., wydana przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - w pierwszej instancji.
Natomiast zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania, strona niezadowolona z decyzji wydanej przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z akt administracyjnych wynika, że od decyzji z dnia [...] r., nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a stwierdzić zatem należało, że wniesienie skargi w rozpoznawanej sprawie było niedopuszczalne.
Wobec tego – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. – skarga podlegała odrzuceniu w drodze postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym.