Uzasadnienie
Rada Miejska w K. w dniu [...] r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przekształcenia Zespołu Szkół w K. w Zespół [...] i włączenia do Zespołu [...] "A", a jej wykonanie powierzyła Burmistrzowi Gminy K..
W oparciu o tą uchwałę, pismem z dnia [...] r. Nr [...], Burmistrz Gminy K. odwołał z dniem [...] r. A. B. z funkcji Dyrektora Zespołu Szkół w K.. W treści odwołania powołał się na przepis art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.) oraz okoliczność przekształcenia Zespołu Szkół w Zespół [...] i włączenia do niego, po uzyskaniu pozytywnej opinii Kuratora Oświaty, "A". Nadto złożył A. B. wyrazy uznania i podziękowania za pracę na stanowisku kierowniczym, życząc dalszych sukcesów w życiu osobistym oraz osiągnięcia, jak najlepszych wyników w pracy dydaktyczno-wychowawczej.
Doręczenie A. B. powyższego odwołania nastąpiło w dniu [...] r.
A. B. pismem z dnia [...] r., adresowanym do Wojewody [...] i oznaczonym jako "odwołanie", wniósł o zmianę stanowiska Burmistrza Gminy K. w sprawie jego odwołania z funkcji Dyrektora Zespołu Szkół w K..
W uzasadnieniu tego pisma podniósł, iż pomimo pozytywnej opinii Kuratora Oświaty w K. w sprawie połączenia Zespołu Szkół i "A" w K. Rady Pedagogiczne obu tych placówek negatywnie go zaopiniowały. W związku z tym zaznaczył, iż poddaje w wątpliwość czy z takiego połączenia będą oszczędności finansowe oraz uznał, że to połączenie odbędzie się kosztem dzieci. Wskazał, iż uchwała Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] r. została podjęta po dniu [...] r., czyli niezgodnie z art. 58 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, który przewiduje roczne wyprzedzenie w przypadku zmian strukturalnych placówek, tworzenia nowych placówek, łączenia lub włączenia jednej do drugiej. W następnej kolejności A. B. poruszył sprawę braku legitymacji Burmistrza Gminy K. do ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu [...] w K. i terminu konkursu, który miał miejsce w dniu [...] r. wówczas, gdy nie mógł on wziąć w nim udziału z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim.
W odpowiedzi, na powołane pismo z dnia [...] r., A. B. otrzymał pisemną informację od Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...], w której wskazał, że podjęte przez niego czynności sprawdzające nie dały podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego i zastosowania przewidzianych w ustawie o samorządzie gminnym środków nadzorczych w stosunku do uchwały Rady Miejskiej w K. Nr [...] z dnia [...] r., jak i do zarządzenia Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu [...] w K.. Jednocześnie Wojewoda [...] zaznaczył, że zaprezentowane przez niego w trybie nadzoru stanowisko nie przesądza o ewentualności wystąpienia przez A. B. na drogę postępowania sądowego w sprawie jego odwołania ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w K..
W skardze z dnia [...] r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem poczty w dniu [...] r., A. B. wniósł o unieważnienie jego odwołania ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w K.. Zarzucił, iż przy podjęciu uchwały Rady Miejskiej w K. Nr [...] z dnia [...] r., jak i wydaniu zarządzenia Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu [...] w K. zaistniały nieprawidłowości, wskazane przez niego w piśmie z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Burmistrz Gminy K. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swego stanowiska powołał się na okoliczność, iż odwołanie A. B. stało się konieczne z uwagi na fakt, iż od [...] r. nie istnieje zespół placówek oświatowych, którym wcześniej kierował. Ponadto poinformował, iż Kurator Oświaty w piśmie z dnia [...] r. nr [...] nie wniósł zastrzeżeń w przedmiocie odwołania skarżącego z tego stanowiska.
Na rozprawie w dniu 24 marca 2006 r. skarżący wniósł o zwrot kosztów sądowych w wysokości [...],- zł. Nadto okazał pocztowy dowód nadania, do Burmistrza Gminy K., przesyłki poleconej z dnia [...] r., która zawierała pismo skarżącego z dnia [...] r. zaadresowane do Wojewody [...] i oznaczone jako "odwołanie".
Pełnomocnik Burmistrza Gminy K. poinformował, iż z dniem [...] r. rozwiązana została ze skarżącym umowa o pracę, bowiem ubiega się on o przyznanie prawa do emerytury oraz wskazał, iż pismo skarżącego z dnia [...] r., oznaczone jako "odwołanie" Burmistrz Gminy K. otrzymał w dniu [...] r. i nie zajął stanowiska odnośnie poruszonych w nim spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a., Sąd kontroli tej dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest akt Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. Nr [...] z zakresu administracji publicznej o odwołaniu skarżącego z dniem [...] r. z funkcji Dyrektora Zespołu Szkół w K..
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, czyli wniesieniu do właściwego w sprawie organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu tego aktu.
Z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] r. otrzymał akt i wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie jego nieważności z prawem. Tym samym, nie wyczerpał przesłanki określonej w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., bowiem nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z treści powołanego przepisu wynika, iż organem tym i adresatem wezwania skarżącego winien być Burmistrz Gminy K., a nie Wojewoda [...]. Nawet gdyby uznać, że poprzez skierowanie do wiadomości Burmistrza Gminy K. pisma skarżącego z dnia [...] r., oznaczonego jako "odwołanie", spełniona została dyspozycja omawianego przepisu i skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, to i tak nie zachowany został termin do wniesienia skargi do tut. Sądu, wynikający z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a.
W myśl art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia.
W zaistniałej sytuacji należało uznać, że Burmistrz Gminy K. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie otrzymane w dniu [...] r. i skarżący mógł wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie sześćdziesięciu dni licząc od dnia [...] r. tj. najpóźniej do [...] r. (poniedziałek). Jest to konsekwencją faktu, iż ostatnim (sześćdziesiątym) dniem terminu była sobota – dnia [...] r. Dlatego stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli po dniach [...] i [...] r. (sobota i niedziela).
Z analizy akt sprawy dokonanych przez Sąd wynika, iż skarżący wniósł skargę do Sądu dopiero w dniu [...] r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. W tym dniu bowiem złożył w urzędzie pocztowym skargę z dnia [...] r. wraz z załącznikami, o czym świadczy data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego C. [...] widoczna na kopercie przesyłki i dowodzie nadania listu poleconego nr R [...] (por. art. 83 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny powoduje, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie jest uprawniony do badania dalszych jej zarzutów.
Wobec zgłoszonego w odpowiedzi na skargę wniosku o obciążenie skarżącego kosztami postępowania i wniesienia na rozprawie wniosku pełnomocnika Burmistrza Gminy K. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz złożonego przez skarżącego na rozprawie wniosku o zwrot kosztów sądowych, obejmujących zwrot wydatków należy zauważyć, że zgodnie z art. 199 ustawy p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem koszty postępowania Sąd zasądza jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 ustawy p.p.s.a).
W tym stanie rzeczy skarga, jako spóźniona o dziewięć dni, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., co orzeczono w sentencji.