Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej może nastąpić bądź w zakresie częściowym bądź w zakresie całkowitym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego. Przyznaje się je osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a). Natomiast prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z kolei art. 247 tej ustawy stanowi, ze prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Pismem datowanym na dzień [...] Z. O. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta C. Nr [...] z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia jego skargi na działania Prezydenta Miasta C. Zaskarżona uchwała została pojęta w tzw. trybie skargowym uregulowanym w przepisach art. 221 i nast. Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.). W postępowaniu regulowanym tymi przepisami nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Celem tegoż postępowania jest ocena działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Rezultatem tych czynności jest informacja o sposobie załatwienia skargi, która, jak w niniejszym przypadku, może przybrać formę uchwały. Czynności – niezależnie od formy - podejmowane w trybie przepisów k.p.a. odnoszących się do skarg i wniosków nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego określonym w art 3 § 2 P.p.s.a., nie podlegają więc kognicji sądu administracyjnego, co powoduje niedopuszczalność skargi.
W zakresie prawa pomocy powyższa okoliczność wskazuje na oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też orzeczono jak w sentencji.