Uzasadnienie
Wojewoda [...], w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze, domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie utworzenia Związku Międzygminnego pod nazwą "[...]" z siedzibą w K., jako niezgodnej z art. 64 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
W piśmie nr [...], doręczonym Sądowi w dniu [...] r., Wojewoda [...], na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz poinformował, że Rada Miejska w B. na sesji w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr [...], która w § [...] uchyliła zaskarżoną uchwałę z dnia [...]r., nr [...].
Stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, a więc jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Dodatkowo zgodnie z treścią art. 54 § 3 tej samej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie, bowiem zaskarżona uchwała została w trybie samokontroli wyeliminowane z obrotu prawnego przez Radę Miejską w B.. Skutkuje to bezprzedmiotowością postępowania w niniejszej sprawie i oznacza, że z tej przyczyny również podlega ono umorzeniu, ale na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Kierując się zatem wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego i tym samym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające jego umorzenie, co orzeczono w sentencji postanowienia.