Uzasadnienie
W. K. w dniu [...] r. złożył skargę na Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G.. Zarzucił w niej, iż Dyrektor ten w okresie od [...] r. [...] r. wadliwie świadczył pomoc materialną na jego rzecz, jak i innych podopiecznych oraz domagał się z tego tytułu odszkodowania w wysokości [...],- zł.
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż regularnie korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej w G., ale jego zdaniem zachowanie Dyrektora tego Ośrodka działa na szkodę podopiecznych i wynika z naruszania przez niego obowiązków wynikających z ustawy o pomocy społecznej oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pismem Sądu z dnia [...] r. W. K. został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie, oznaczenie organu administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie zaskarżonej decyzji, jej numeru, daty wydania i przedmiotu rozstrzygnięcia oraz określenie jakiego naruszenia prawa lub interesu prawnego dotyczy jego skarga.
W odpowiedzi na wezwanie W. K. przedłożył decyzję z dnia [...] r. nr [...] o przyznaniu na jego rzecz zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie [...]– zł. na okres od dnia [...] do [...] r. i decyzję z dnia [...] r. nr [...] przyznającą mu od dnia [...] do dnia [...] r. zasiłek stały w wysokości miesięcznie [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 52 § 1 i § 2 obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił dwie decyzje organu I instancji - Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. – jedną z dnia [...] r. nr [...] o przyznaniu zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie [...]– zł. na okres od dnia [...] do [...] r. i drugą z dnia [...] r. nr [...] o przyznaniu od dnia [...] do dnia [...] r. zasiłku stałego w wysokości miesięcznie [...]zł., od których służyło skarżącemu prawo złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Prawidłowe pouczenia o sposobie i terminie złożenia odwołania znajdują się w treści uzasadnień powołanych decyzji, wydanych na rzecz skarżącego.
Zatem dopiero rozstrzygnięcia wydane na skutek wniesienia odwołań od tych decyzji, a więc decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. mogły być przedmiotem odrębnych skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W zaistniałej sytuacji, skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest przedwczesna, a w konsekwencji niedopuszczalna.
Dlatego też, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami, co orzeczono w sentencji postanowienia.
Na marginesie sprawy można zauważyć, iż orzekanie w przedmiocie odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez organ administracyjny nie leży w zakresie kompetencji sądów administracyjnych, ale należy do właściwości sądów powszechnych.