Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2014r. pełnomocnik J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] dotyczącą zwrotu przez J. G. kwoty 3.216,30 zł stanowiącej ustawowe odsetki naliczone od kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w kwocie 5.661 zł. W skardze pełnomocnik zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreśliła, że skarżący nie posiada środków na wypłatę należności, a spłatę kwoty głównej dokonała jego matka zaciągając kredyt w banku. Zdaniem pełnomocnika organy "znowu grożą skarżącemu postępowaniem egzekucyjnym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.
Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego nie zawarła argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podniosła, że skarżący nie posiada środków na wypłatę należności w kwocie 3.216,30 zł, jednakże nie przedłożyła dokumentów pozwalających ocenić jego aktualną sytuację finansową. Nie przedstawiła też argumentacji, która świadczyłaby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie po stronie skarżącego znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Z załączników do skargi w postaci decyzji organów administracji wydanych w innych sprawach wynika jedynie, że w listopadzie 2012 r. dochód dwuosobowej rodziny skarżącego wyniósł 2.957,21 zł. Powyższa informacja nie może jednak stanowić podstawy do oceny obecnej sytuacji finansowej skarżącego i wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Jednocześnie uzasadniła wniosek "grożącym skarżącemu postępowaniem egzekucyjnym".
Podkreślenia wymaga, że ewentualne zarzuty dotyczące egzekucji mogą być podnoszone w toku postępowania egzekucyjnego. Ponadto, z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały dodatkowe przesłanki do uwzględnienia wniosku, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę.
Należy wskazać, że w razie uwzględniania skargi organ będzie zobowiązany do zwrotu uiszczonych należności. Obowiązek nałożony na skarżącego ma zatem charakter odwracalny, a co się z tym wiąże trudno mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreśla się w orzecznictwie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, czy nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a zatem należało sprawę rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. jak w sentencji.