Uzasadnienie
W imieniu skarżącego P. Ś. – radca prawny S. W. sporządził i złożył skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2009 r. Na oryginale skargi naklejono cztery znaki opłaty sądowej, każdy o nominale 50 zł, w sumie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 219 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej p.p.s.a. - przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, strona jest zobowiązana do jej uiszczenia gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. Pismami, o których mowa w art. 219 § 1 p.p.s.a. są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W przypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcowie prawni, wykonanie obowiązku prawidłowego wniesienia opłaty stałej, stosownie do art. 221 p.p.s.a. jest opatrzone rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty.
Natomiast w myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2192) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej niż 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej, której jednak nie uiszczono, bowiem zgodnie z regulacją art. 219 § 2 p.p.s.a. nie ma możliwości skutecznego uiszczenia wpisu znakami opłaty sądowej (vide postanowienia NSA z dnia 7.04.2004 r. FZ 28/04).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 221 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną, która nie została należycie opłacona.