Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na 5 maja 2017 r. A.Z. wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie przez tutejszy Sąd w dniu 21 marca 2017 r.
Następnie, to jest w dniu 31 maja 2017 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził zakres zgłoszonego żądania. W treści formularza podniósł, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoim niepełnosprawnym ojcem, nad którym sprawuje opiekę. Równocześnie oświadczył, że nie pracuje, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Posiada natomiast dom o powierzchni (użytkowej i mieszkalnej) 105 m2 posadowiony na działce o powierzchni 684 m2, a nadto grunt rolny o powierzchni 17.000 m2, który jest aktualnie przedmiotem sporu sądowego.
Miesięczny dochód przypadający na gospodarstwo domowe wnioskodawcy zadeklarowany został w kwocie 1.346,90 zł uzyskiwanej przez jego ojca w ramach emerytury. Nadto skarżący wyszczególnił stałe koszty utrzymania wśród których wymienił między innymi opłatę za energię elektryczną (114,23 zł), podatek od nieruchomości (111,00 zł rocznie), opłatę za wywóz śmieci (17,00 zł) oraz zakup węgla na opał (1.480,00 zł rocznie).
Do wniosku strona dołączyła przekaz pocztowy dokumentujący wysokość emerytury wypłaconej swemu ojcu za maj 2017 r.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącego należy wskazać, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie uzyskuje on dochodu i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym źródłem utrzymania jego dwuosobowego gospodarstwa domowego jest emerytura pobierana przez niepełnosprawnego ojca. Oświadczenia te należało uznać za wiarygodne uwzględniwszy ustalenia, które poczyniono w zakresie innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 515/15, gdzie A.Z. także ubiegał się o prawo pomocy, a złożony przezeń w tym przedmiocie wniosek został uwzględniony postanowieniem wydanym w dniu 22 kwietnia 2016 r. Równocześnie stwierdzono, iż brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna i życiowa wyżej wymienionego miały ulec w międzyczasie istotnej poprawie.
W tym stanie rzeczy uznano, że stan majątkowy A.Z., w tym dochód przypadający na jego rodzinę, w kwocie 1.346,90 zł (co daje per capita poniżej 700 zł) nie umożliwia wygenerowania środków pozwalających na opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w niezbędnych potrzebach tego gospodarstwa domowego. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.