Uzasadnienie
J. S. pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora A w N. w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2014 r. sygn. IV SAB/Gl 23/14.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w sprawie ze skargi J.S. na bezczynność Dyrektora A w N. w przedmiocie informacji publicznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt IV SAB/Gl 23/14 zobowiązał w ten organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 19 grudnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem kosztów postępowania. Skarżący stwierdził, że wskazane powyżej orzeczenie WSA w Gliwicach stało się prawomocne albowiem organ nie skorzystał z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto wskazał, że wyrok WSA w Gliwicach nie został wykonany zatem jego skarga jest konieczna i zasadna.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor A w N. stwierdził, że prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt IV SAB/Gl 23/14 wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 11 sierpnia 2014 r. Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Dyrektor A w N. zwrócił się do Okręgowego Inspektoratu Pracy z prośbą o ustalenie w jakim zakresie dane zawarte w protokołach inspektorów PIP podlegają ochronie danych osobowych. W piśmie z tego samego dania skierowanym do skarżącego, poinformował go o wystąpieniu do Okręgowego Inspektoratu Pracy.
J. S. odpowiadając na wezwanie sądu oświadczył, że podtrzymuje wniosek o ukaranie karą grzywny Dyrektora A w N. albowiem informacja, jaką uzyskał od organu jest niepełna, zmanipulowana oraz niezgodna z wnioskiem. W jego ocenie Dyrektor A w N. usunął z protokołów istotne fakty i wykazane przez inspektora nieprawidłowości sugerując, że usunął jedynie dane osobowe.
Z pisma procesowego organu z dnia 21 kwietnia 2015 r. oraz dołączonych do niego załączników wynika, iż informacja publiczna, która była przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 19 grudnia 2013 r. została mu udzielona w dniu 26 września 2014r.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. J. S. cofnął skargę z dnia 12 sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie sądowo administracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W omawianej sprawie skarżący pismem procesowym z dnia 27 kwietnia 2015 r. cofnął skargę.
Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa w związku z art. 60 Ppsa orzekł jak w sentencji.