Uzasadnienie
W dniu 19 marca 2013 r. K.S. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
W uzasadnieniu skarżąca powołała się na trudną sytuację materialną. Podniosła bowiem, że jest matką samotnie wychowującą czworo dzieci (w tym troje małoletnich), zaś źródłem utrzymania są dla nich alimenty oraz świadczenia rodzinne w kwocie ogółem 2.590 zł miesięcznie. Nadto strona dodała, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 29 marca 2013 r.) skarżąca nadesłała zaświadczenia wydane przez pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś., potwierdzające wysokość pobieranych świadczeń rodzinnych oraz świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a także zaświadczenie Zespołu Szkół [...] w Ś. potwierdzające, że jej pełnoletni syn – K.S. jest uczniem II klasy tej szkoły.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
W tym miejscu należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, którego charakter nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż stanowi ono formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W konsekwencji, jak wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca nie ma w tej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych a tym samym jej wniosek o zwolnienie z tego obowiązku jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (strona została już o tym poinformowana przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 29 marca 2013 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku K.S. o ustanowienie fachowego pełnomocnika godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani majątku. Równocześnie dokumenty źródłowe przedłożone przez nią w toku postępowania, jak również dołączone do akt administracyjnych sprawy potwierdzają, że wyłącznym źródłem utrzymania dla jej pięcioosobowej rodziny, w skład której wchodzi czworo dzieci (w tym troje małoletnich) są świadczenia pobierane w ramach szeroko pojętej pomocy społecznej, a mianowicie świadczenia rodzinne i świadczenia z funduszu alimentacyjnego, których miesięczna suma wynosi 2.593 zł, co w przeliczeniu na jedną osobę daje zaledwie 518,60 zł.
Zdaniem rozpoznającego wniosek nie budzi więc wątpliwości, że strona jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na pokrycie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.