Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 27 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 959/17

Uzasadnienie

W dniu 1 czerwca 2017 r. Z. P. zwróciła się do Burmistrza Miasta S. o zorganizowanie bezpłatnego dowozu małoletniej W. M. do Szkoły Podstawowej nr [...] z oddziałami integracyjnymi w K. na okres od 1 czerwca 2017 r. do dnia 29 czerwca 2017 r.

Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. Burmistrz Miasta S. odmówił dowozu dla uczennicy W. M. do Szkoły Podstawowej nr [...] z oddziałami integracyjnymi w K. 16 lipca 2017 r. Z. P. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i przyznanie jej wnioskowanych świadczeń.

W odpowiedzi Burmistrz Miasta S. pismem z dnia [...] poinformował Z. P., że w całości podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone szczegółowo w piśmie z dnia 21 czerwca 2017 r.

Na powyższe pismo Z. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której zakwestionowała stanowisko organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanych organowi uprawnień. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Przedmiotem niniejszej skargi, jest pismo Burmistrza Miasta S. z dnia [...] nr[...], stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w piśmie z dnia 16 lipca 2017 r. Rozważenia więc wymagało, czy zaskarżone pismo stanowiące w istocie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być kwalifikowane, jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W związku z powyższym po zmianie dokonanej ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) strona skarżąca przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie ma obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie pismo Burmistrza Miasta S. z dnia [...] stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie należy do "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (pkt 4). Pismo powyższe jest jedynie pismem procesowym organu i nie może stanowić przedmiotu odrębnej skargi.

Skarga do sądu administracyjnego przysługuje zatem tylko na akt z zakresu administracji publicznej mający cechy aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym pismo organu administracji publicznej stanowiące w tym wypadku odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.