Postanowienie WSA w Gliwicach z 7 marca 2008 r., IV SA/Gl 960/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 7 marca 2008 r.

Sprawa

sprawy ze skargi E. G na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe

Skład

Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Asesor WSA Edyta Żarkiewicz
Referent – stażysta Ewa Pasiek protokolant

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] E.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Referatu Rynku Pracy Rejestracji Ewidencji i Świadczeń, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] Nr [...] odmawiającą jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu organy podniosły, że odmowa przyznania zasiłku spowodowana jest brakiem udokumentowania przez stronę zatrudnienia w ilości 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających datę zarejestrowania, czyli nie spełnienie warunków określonych w art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wyjaśnił, że zasiłek dla bezrobotnych nie jest świadczeniem uznaniowym, lecz możnego przyznać po spełnieniu warunków wskazanych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wobec braku udowodnienia zatrudnienia co najmniej 365 dni w okresie ostatnich 18 miesięcy poprzedzających datę zarejestrowania, czyli [...], należało orzec o odmowie przyznania wnioskowanego zasiłku.

Pismem z dnia [...] poinformowała Sąd, że prosi o "wycofanie pozwu z dnia [...] w sprawie skargi na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]". Dodała, że powodem jej decyzji jest przyznanie jej zasiłku dla bezrobotnych przez miejscowy Urząd Pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Na zasadzie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżąca dokonała skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 (1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.