Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca zamieszkuje samotnie, nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem jego utrzymania się jest stypendium stażowe w wysokości 664 zł brutto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Te zaś wskazują na to, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie dysponuje on środkami pozwalającymi na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wysokość osiąganego przez wnioskodawcę dochodu. Biorąc pod uwagę realia ekonomiczno - gospodarcze jest on stosunkowo niski i w zasadzie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Skarżący nie dysponuje zaś majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby wygenerować dodatkowe środki pozwalające na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego. Okoliczności powołane przez stronę znajdują zaś swoje odzwierciedlenie w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.