Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła - wniesiona za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego - skarga J. L. i E. L. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 170/04 zakończonej prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 19 kwietnia 2004 r. odrzucającym skargę.
W skardze o wznowienie postępowania skarżący nie wskazali zaskarżonego orzeczenia, podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a także nie zawarli żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Nadto nie dołączono odpisu skargi o wznowienie postępowania i nie uiszczono wpisu od tej skargi.
W związku z powyższym Sąd pismami z dnia [...] r. wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, a także do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz wskazanie wymienionych wyżej, a wymaganych przepisem art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) elementów koniecznych tej skargi. Strony zostały pouczone, iż wskazane wyżej braki skargi należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z potwierdzeń odbioru przesyłek poleconych nr [...] i [...] (k. [...] i [...] akt sądowych), wezwania doręczone zostały mskarżącym w dniu [...] r.
Odpowiadając na wezwanie Sądu, w dniu [...] r. strony nadały pismo, w którym wskazały, że zaskarżonym orzeczeniem jest postanowienie tut. Sądu z dnia 19 kwietnia 2004 r. zapadłe w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 170/04 oraz "pozostałe wydane w tej sprawie orzeczenia, jak z dnia 19.07.2004 r., 23.08.2004 r. oraz wszystkie wydane pod sygn. akt OZ 1177/04" przez Naczelny Sad Administracyjny. Strony dodały, że żądają uchylenia, zmiany i wyeliminowania z obiegu "skarżonych w tej sprawie decyzji organów Sądów". Jako podstawę wznowienia strony określiły "naruszenie prawa i ustawy", podając przy tym numer i pozycję Dziennika Ustaw, w którym opublikowano ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do wezwania o wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, strony podały, że jest to zbędne, gdyż Sąd posiada dokumenty, z których okoliczności te wynikają. Wpis od skargi o wznowienie nie został uiszczony przez strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym dla pism procesowych, a określonym w art. 46 p.p.s.a. oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w przepisie art. 279 p.p.s.a. Są nimi: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawa wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych wart. 271-273 p.p.s.a., uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Niezbędnym elementem skargi o wznowienie postępowania jest również żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia.
W myśl art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy Działu VII p.p.s.a. nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania skarżący nie przedstawili żadnych okoliczności uzasadniających istnienie podstaw wznowienia postępowania z art. 271-273 p.p.s.a. Nie można bowiem przyjąć, że ogólnikowe podniesienie przez strony zarzutu naruszenia prawa i ustawy stanowi wskazanie podstawy wznowienia. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wskazali także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, co uniemożliwia Sądowi ocenę dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania.
Nie można podzielić argumentów skarżących, że wykazywanie przez nich tych okoliczności jest "zbędne i zbyteczne". Z art. 277 p.p.s.a. wynika, że skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Sąd nie mógł znać okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, gdyż nie są mu znane jej podstawy, które winna była określić strona skarżąca. Jak już zaznaczono, termin liczy się od chwili, kiedy strona dowiedziała się o tej podstawie, a zatem Sąd nie mógł domniemywać chwili, w której strony dowiedziały się o podstawach wznowienia, zakładając, że takowe w ogóle istniały. Prawo nakłada na stronę obowiązek wykazania tych okoliczności, a powołanie się przez skarżących na "dokumenty, będące w posiadaniu Sądu" nie może być uznane za wykonanie tego obowiązku.
Wreszcie na wezwanie do wskazania, czy skarżący domagają się uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia J. i E. L. podali, że żądają "uchylenia, zmiany i wyeliminowania z obiegu skarżonych w sprawie decyzji organów Sądów". Ostatecznie nie wiadomo zatem, czy strony żądają uchylenia, czy zmiany orzeczeń.
Skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu także z innej przyczyny. Stosownie bowiem do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa stronę do uiszczenia stosownej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Z treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, że skarga o wznowienie, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wysokość wpisu od skargi o wznowienie postępowania określona została w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Podstawą określenia wysokości wpisu był § 3 powołanego aktu, o czym poinformowano skarżących w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Strony pouczone były też o przysługującym prawie zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu, z którego to uprawnienia nie skorzystały.
Z tych też względów niemożliwe było nadanie sprawie dalszego biegu, a z uwagi na treść art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 276 p.p.s.a. należało orzec o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, o czym postanowiono na wstępie.