Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B.G. - działająca w imieniu córki A.G. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] Nr [...] o utracie przez A.G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, z treści którego wynikałoby umocowanie B.G. do działania w charakterze pełnomocnika jej córki A.G.
Pismem z dnia [...] wezwano B.G. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, umocowania do działania w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, poprzez nadesłanie podpisanego przez skarżącą pełnomocnictwa do prowadzenia jej sprawy przed sądami administracyjnymi i pouczono ją, że nieusunięcie tego braku w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Dodatkowo pouczono pełnomocnika skarżącej, że z treści pełnomocnictwa wynikać powinno, iż jest ona jedną z kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone B.G. w dniu [...], co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 7).
B.G. nie odpowiedziała na wezwanie i nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a., strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocnika. Po myśli art. 37 § 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Z kolei art. 46 § 3 cytowanej ustawy stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Zaś zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do akt pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, którą stanowiło wniesienie skargi. Niedołączenie pełnomocnictwa stanowiło zatem brak formalny skargi. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Pismem z dnia [...] (doręczonym w dniu [...]) wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa. Wezwanie zawierało również pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. B.G. nie odpowiedziała na to wezwanie i nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zapaść może na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 cytowanej ustawy).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.