Uzasadnienie
Miasto K. zastępowane przez Miejski Zarząd Ulic i Mostów w K. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, [...] uchylającą na skutek odwołania J. P. decyzję P. H. - Dyrektora Zarządu Ulic i Mostów w K. z dnia [...] roku (nr [...]; nr [...]) i umarzającą postępowanie w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Skargę w imieniu skarżącego wniósł radca prawny J. O. legitymujący się pełnomocnictwem udzielonym przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. P. H., upoważniającym go do "reprezentowania Miejskiego Zarządu Urzędu i Mostów w K. w postępowaniu sądowym (w tym rejestrowym oraz wieczysto-księgowym), egzekucyjnym, administracyjnym oraz przed innymi organami orzekającymi, a także w postępowaniu przedsądowym, polubownym i ugodowym wraz z umocowaniem do odbioru wszelkich należności pozostających w związku z prowadzonymi sprawami".
Do skargi dołączone zostało również pełnomocnictwo z dnia [...] roku udzielone przez Prezydenta Miasta K. – P. U. dla P. H. - Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. zawierające formułę "niniejsze pełnomocnictwo upoważnia do reprezentowania miasta K. przed sądami powszechnymi oraz w postępowaniach administracyjnych, jak również do udzielenia dalszych pełnomocnictw".
Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2005 roku, doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] roku, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwano o uzupełnienie braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa udzielonego P. H. w rozumieniu art. 36 ustawy z dnia 30 września 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a), tj. do występowania przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W uzupełnieniu wskazanego braku pełnomocnik skarżącego przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez Prezydenta Miasta K. –P. U. dla P. H. - Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. identyczne w treści, jak to dołączone do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, należy dołączyć do niego pełnomocnictwo. Treść powołanego przepisu koresponduje z brzmieniem art. 37 § 1 p.p.s.a., według którego pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosowanie zaś do art. 36 p.p.s.a pełnomocnictwo może być:
- 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.ps.a.).
Pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K.– P. H. oraz pełnomocnictwo udzielone przez Prezydenta Miasta K. –P. U. P. H.. Zakres tego pełnomocnictwa wskazuje, iż legitymujący się nim P. H. nie posiada właściwego upoważnienia do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podstawą przyjęcia braku formalnego skargi, określonymi przytoczonymi wyżej przepisami, była wykładnia gramatyczna pełnomocnictwa z dnia [...] roku. Wykładnia treści umocowania skutkowała uznaniem, że zakres pełnomocnictwa nie obejmuje reprezentacji przed sądami administracyjnymi, a upoważnia P. H. do reprezentowania Miasta K. przed sądami powszechnymi oraz w postępowaniach administracyjnych.
Wskazać przy tym należy, iż obowiązujący w dacie udzielenia pełnomocnictwa, system polskiego wymiaru sprawiedliwości zakłada podział strukturalny i kompetencyjny na: Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe (art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Art. 184 ustawy zasadniczej stanowi, iż Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) w art. 3 § 2 pkt 1 i 2 precyzuje, iż obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
Dokonanie analizy stosunku pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta K. P. H. prowadzi do wniosku, iż treść pełnomocnictwa nie pozwala na przyjęcie, iż rozciąga się na postępowanie sądowoadministracyjne. Do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym konieczne jest odrębne pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36 pkt 1 p.p.s.a.
Odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie sanowała umocowania udzielonego P. H., gdyż przedłożone pełnomocnictwo było w treści identyczne, jak to dołączone do skargi. W tym stanie rzeczy udzielenie pełnomocnictwa przez P. H. pełnomocnikowi radcy prawnemu J. O. nie obejmuje postępowania sądowoadministracyjnego, do występowania, w którym sam pierwotnie nie został umocowany. Z istoty pełnomocnictwa wynika, iż skarżącego łączy z pełnomocnikiem wnoszącym skargę taki sam stosunek, jaki łączy ją z pełnomocnikiem, którego ustanowiła.
Reasumując należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaistniał brak formalny skargi, który pomimo wezwania nie został usunięty. Przedłożone pełnomocnictwo nie odpowiada wymogom art. 36 p.p.s.a. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, w zw. art. 57 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.