Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 września 2015 r. D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. nr [...] uchylającej decyzję ostateczną z dnia [...] r., znak [...] o utracie przez. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 24 grudnia 2014 r. z powodu wyczerpania okresu jej pobierania przewidzianego w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych D. K. z dniem 1 września 2014 r. z powodu nie spełnienia warunków art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki finansowe dla skarżącej. Podkreślono, że konieczność zwrotu wypłacanego zasiłku dla bezrobotnej narazi ją i dziecko na uszczuplenie majątkowe pogarszające i tak trudną sytuacje majątkową skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymanie wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (tak też postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, publ.: Lex nr 1121276).
Takie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia, zdaniem Sądu, wstrzymania wykonania decyzji wydanej w I instancji w sytuacji braku jej merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji i zakończenia postępowania wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze proceduralnym.
Wobec tego należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji organu I instancji, która nie należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie. Decyzja organu I instancji uchylająca decyzję ostateczną o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych i orzekająca o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych skarżącej oraz zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminowi od decyzji orzekającej nie zachowują bowiem tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej i tego dotyczy sprawa administracyjna, natomiast decyzja organu I instancji uchylająca decyzję ostateczną o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych i orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych skarżącej z dniem 1 września 2014 r. dotyczy kwestii materialnoprawnych i jest odrębną sprawą administracyjną.
Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji oraz uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym pomiędzy zaskarżonym postanowieniem o charakterze formalnym a decyzją organu I instancji. To natomiast uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania w postępowaniu dotyczącym postanowienia o znaczeniu procesowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, Lex nr 1121276; z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, Lex nr 896415; z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 Lex nr 1069479).
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.