Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 968/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. S. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego i zasiłku celowego.
W dniu [...] wpłynęła (nadana w dniu [...])do tutejszego Sądu osobista skarga kasacyjna skarżącego od tego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skargę tą może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem sytuacji gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.) lub przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych albo rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jej dopuszczalności, a uchybienie w tym zakresie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Tymczasem z materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie nie wynika, że J. S. należy do którejkolwiek z wyżej wymienionych kategorii osób, a przedmiot sprawy nie dotyczył obowiązków podatkowych lub własności przemysłowej. Zatem stosownie do brzmienia art.175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna przez niego wniesiona winna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego.
Wobec powyższego należało uznać, że wniesiony przez niego środek zaskarżenia w postaci osobistej skargi kasacyjnej nie spełnia określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. wymogu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 178 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.