Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2013 r. A. N. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. odmawiającą przyznania jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką G. N. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 992 ze zm.).
W uzasadnieniu skargi A. N. wskazała na niekonstytucyjność oraz niezgodność z EKPC zmienionego przepisu art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez co została pozbawiona dotychczas posiadanego prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką. W ocenie skarżącej zmiana art. 17 ust. 1 b ustawy zawęża w sposób niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji krąg uprawnionych osób niepełnosprawnych. Pomija osoby rezygnujące z aktywności zawodowej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad innym niż jej dziecko niepełnosprawnym członkiem rodziny, wobec których ciąży na nich obowiązek alimentacyjny. Tymczasem brak jest istotnych różnic pomiędzy opiekunami niepełnosprawnych dzieci, a opiekunami niepełnosprawnych dorosłych, główną bowiem funkcją świadczenia pielęgnacyjnego jest rekompensata utraconych dochodów. Wprowadzone rozróżnienie stoi w sprzeczności z wartościami konstytucyjnymi, w tym art. 2, 18, 69 i 71 Konstytucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W tym miejscu należy wskazać, że wnioskiem z 26 lipca 2013 r. (uzupełnionym pismem z 19 sierpnia 2013 r.) Grupa Posłów na Sejm RP VII kadencji wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności m.in. przepisu art. 17 ust. 1b Ustawy o świadczeniach rodzinnych z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP, a to w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki szkole lub szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym – w ocenie wnioskodawców – naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji.
Sprawa zainicjowana powyższym wnioskiem została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt K 38/13. Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Trybunału, dotychczas nie został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie.
W niniejszej sprawie podstawę odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego stanowił zaskarżony do Trybunału przepis art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, dlatego od wyniku sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 38/13 zależy rozstrzygnięcie o legalności wydanych wobec A. N. decyzji.
W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.